برای خرید روغن موتور خودرو توجه به سطح کیفی و برخورداری از استاندارد های روز دنیا موضوع بسیار مهمی است. در آمریکا سه مؤسسه API ,SAE ,ASTM با همکاری یکدیگر کار تهیه استاندارد ها را به عهده داشته اند. استاندارد ها با علائم (SAE) بیانگر ویسکوزیته روغن و علائم (API) برای کیفیت و کارایی روغن معرفی میشدند.
ارتش آمریکا و ارتش انگلستان نیز با استفاده از استاندارد های SAE و API استاندارد های ویژه مورد نظر خود را با علائم MIL-L و Def-Stan معرفی می کردند. کشور های اروپایی نیز مانند سایر کشور های جهان، از استاندارد های آمریکایی استفاده می کردند، اما از دهه 1970 این استاندارد ها تحت علامت (CCMC) کمیته اروپایی سازندگان خودرو معرفی شدند.
این کمیته بعد ها به ACEA تغییر نام داد. از سوی دیگر، در آمریکا و ژاپن هم سازندگان خودرو، از عدم سرعت کافی API ,SAE ,ASTM در تدوین استاندارد های مورد نیاز آنان برای روغن موتور ناراضی بودند، اقدام به تدوین استاندارد جدیدی به نام ILSAC نمودند.
این استاندارد ها که در واقع جزو معتبر ترین و اصلی ترین استاندارد های تعیین کننده سطح کیفیت روغن موتور به حساب می آیند، می توانند به تصمیم گیری و انتخاب شما برای خرید روغن موتور جهت بدهند. به همین منظور می خواهیم در خصوص آن اطلاعات کاملی در اختیارتان قرار دهیم تا با آن ها آشنایی کامل پیدا کنید.
دسته بندی روغن های موتور به وسیله استاندارد های مختلف:
روغن موتور یکی از مهم ترین سیالات در موتور خودرو است که وظایف مختلفی از جمله روانکاری، خنک کردن و تمیز نگه داشتن قطعات موتور را بر عهده دارد. برای اطمینان از عملکرد صحیح موتور، انتخاب روغن موتور مناسب با توجه به نوع موتور، شرایط آب و هوایی و نحوه رانندگی ضروری است.
استاندارد های مختلفی برای طبقه بندی روغن های موتور وجود دارد که هر کدام معیار های خاص خود را برای سنجش کیفیت و عملکرد روغن ارائه می دهند. انجمن نفت آمریکا (API) و کمیته بینالمللی استاندارد سازی و تأیید روانکننده ها (ILSAC) ، معتبر ترین و جامع ترین استاندار های مربوط به روغن ها را تعیین کرده اند.
در ادامه می خواهیم شما را با دسته بندی و سطوحی که برای کیفیت روغن ها ارائه شده است، آشنا کنیم. در صورتی که شما با این استاندارد ها آشنا شوید، قطعا می توانید از اطلاعات مندرج بر روی بطری روغن ها سر در بیاورید و کیفیت آن ها را بسنجید. پس با ما همراه باشید.

استاندارد سطح کیفی روغن موتور API:
یک انجمن تجاری در ایالات متحده است که نماینده شش بخش اصلی صنعت نفت و گاز طبیعی است: اکتشاف و تولید، پالایش، بازاریابی، خطوط لوله، خرده فروشی و پتروشیمی. این انجمن در سال 1919 تأسیس شد و دفتر مرکزی آن در واشنگتن دی سی است.
API نقش مهمی در توسعه و ترویج استاندارد های صنعت نفت و گاز ایفا می کند. این استاندارد ها برای اطمینان از ایمنی، کارایی و حفاظت از محیط زیست در تمام جنبه های عملیات نفت و گاز طراحی شده اند. API بیش از 700 استاندارد برای تجهیزات، مواد و روش های مورد استفاده در صنعت نفت و گاز دارد.
در این مقاله به بررسی استاندارد های سطح کیفی روغن موتور API می پردازیم. یکی از استاندارد های روغن موتور، استاندارد API است. این واژه مخفف عبارت American Petroleum Institute بوده و استاندارد API الزامات و معیار های کیفیت آمریکایی را برای روغن موتور توصیف می کند.
این به شما کمک می کند تا در انتخاب روغن موتور با اطمینان تصمیم بگیرید. این استاندارد روغن های موتور را بر اساس عملکرد آن ها به دو دسته بنزینی (S) و دیزلی (C) طبقه بندی می کند. هر دسته به زیر دسته هایی با حروف الفبا تقسیم می شود که نشان دهنده سطح عملکرد روغن است. به عنوان مثال، API SN برای جدید ترین موتور های بنزینی و API CI-4 برای موتور های دیزلی سنگین طراحی شده است. در ادامه به بررسی کد های API برای خودرو های بنزینی و دیزلی می پردازیم.

کد های API برای خودرو های بنزینی:
در دنیای پیچیده خودرو ها، انتخاب روغن موتور مناسب می تواند گیج کننده باشد. برای ساده تر کردن این فرآیند، بیایید به بررسی کد های روی بطری روغن موتور خودرو بپردازیم و رمز گشایی کنیم که هر حرف و عدد به چه معنا است. به طور کلی، هر روغن جدید تر، خواص روغن های قبلی را نیز شامل می شود.
به این معنی که می توانید از آن برای خودرو هایی که در دفترچه راهنمای آن ها روغن های قدیمی تر پیشنهاد شده است، استفاده کنید. در صورتی که استفاده از روغن موتور قدیمی تر (با کد پایین تر) برای موتوری که روغن جدید تر برای آن پیشنهاد شده، بسیار مضر است.
حرف اول (S):
این حرف نشان می دهد که روغن موتور برای موتور های بنزینی طراحی شده است.
حرف دوم (A تا N):
حرف دوم نشان دهنده کیفیت و فناوری ساخت روغن است. این رتبه بندی با حروف الفبای انگلیسی از A (پایین ترین) تا N (بالا ترین) برای موتور های بنزینی در حال ارتقا است. در حال حاضر، اکثر روغن ها می توانند نیاز های هر دو نوع موتور بنزینی و دیزلی را برآورده کنند. برای این روغن ها، استاندارد به صورت دو کدی نوشته می شود. به عنوان مثال، SN/CF نشان می دهد که این روغن برای موتور های بنزینی (SN) و دیزلی (CF) مناسب است.
SA:
این مورد برای هیچ کدام از موتور های امروزی قابل استفاده نمی باشد. به این دلیل که فاقد هر نوعی از افزودنی های می باشد و این نوع روغن موتور برای موتور های بنزینی امروزی که بعد از سال های 1930 طراحی شده اند، مناسب نیست و اگر از این روغن ها در موتور های پیشرفته امروزی استفاده شود ممکن است آسیب جدی به موتور وارد نماید. (از رده خارج شده)
SB:
این مورد برای موتور های بنزینی که بعد از سال های 1951 طراحی شده به هیچ عنوان مناسب نمی باشد و همچنین استفاده نمودن از این روغن موتور در داخل موتور های پیشرفته امروزی امکان دارد آسیب بسیار جدی به موتور وارد نماید. (از رده خارج شده)
SC:
برای موتور های بنزینی طراحی شده بعد از سال های 1967 مناسب نیست استفاده از این روغن در موتور های پیشرفته ممکن است آسیب جدی به موتور برساند. (از رده خارج شده)
SD:
برای موتور های بنزینی طراحی شده بعد از سال های 1971 مناسب نیست استفاده از این روغن در موتور های پیشرفته ممکن است آسیب جدی به موتور برساند. (از رده خارج شده)
SE:
این مورد نیز همانند روغن SC و SD می باشد ولی سطح بالاتری را دارا می باشد. روغن های موتور که این شرایط را دارند برای موتورهای مدل 1972 تا 1979 می توانند مناسب باشند. اما این روغن موتور ها برای موتور های بنزینی که طراحی شده بعد از سال های 1979 می باشند به هیچ عنوان مناسب نمی باشند. (از رده خارج شده)
SF:
این استاندارد نیز برای خودرو های قدیمی تر تعریف شده است. از مهم ترین ویژگی های آن می توان به مقاومت بالا در برابر اکسیداسیون و ساییدگی اشاره کرد. برای مصرف در موتور خودرو های طراحی شده سال 1988 (از رده خارج شده)
SG:
دارای مواد افزودنی روغن SF است و برای مصرف در موتور خودرو های طراحی شده سال 1993 (از رده خارج شده)
SH:
مانند SG است ولی مواد افزودنی بیشتری دارد. (از رده خارج شده)
SJ:
دارای سطح کیفی روغن موتور های بنزینی ممتاز است و برای موتور های مدل 1997 تا 2001 مناسب است.
SL:
بالاترین سطح کیفی روغن موتور بنزینی در استاندارد API و مناسب برای خودرو های ساخته شده از نیمه دوم سال 2002 است.
SM:
این شاخص بیانگر کیفیت مطلوب و قابل قبول روغن موتور است. از جمله مزایای روغن موتور با این استاندارد می توان به کارایی بهتر و صرفه جویی در مصرف سوخت اشاره کرد.
SN:
این سطح کیفی را می توان بالا ترین و بهترین سطح کیفیت روغن موتور دانست. قابل استفاده در تمام موتور خودرو هایی که از سال 2010 و 2011 طراحی شده است.
SN+:
این استاندارد سطح کیفی جدید روغن موتور می باشد که در موتور های توربو شارژ به دلیل جلوگیری از آتش سوزی زودرس، توسط API در سال 2018 معرفی گردیده است.
SP:
جدید ترین سطح کیفی روغن موتور که باعث حفاظت بیشتر و کاهش مصرف سوخت برای خودرو های سواری و کامیونی بنزینی در سال 2020 میلادی توسط API معرفی گردیده است.
API در واکنش به درخواست های خودروسازان برای معرفی روغن موتورهای با عملکرد بالاتر و مناسب برای پیشرانه های مدرن، استاندارد های جدیدی برای سطوح کیفی عملکرد روغن منتشر کرده است. این استاندارد ها به منظور برآورده کردن نیاز های روانکاری فعلی و آینده خودروهای بنزینی تدوین شدهاند. فرآیند توسعه این استاندارد ها بیش از هفت سال به طول انجامیده و شامل هفت آزمایش جدید برای ارزیابی ویژگی های روغن موتور بوده است.
استاندارد های جدید شامل دو سطح کیفی ILSAC GF-6A و ILSAC GF-6B هستند.
ILSAC GF-6A برای گرانروی های 10W-30، 5W-30 ، 5W-20 و W-20 معرفی شده، در حالی که ILSAC GF-6B برای شاخص گرانروی 0W-16 طراحی شده است. علاوه بر این، استاندارد API SP نیز به عنوان بالا ترین سطح کیفی روغن موتور API معرفی شده است و شامل تمام الزامات ILSAC میشود. این استاندارد برای موتورهایی که نیاز به روغن با مشخصات خاص ILSAC ندارند، مناسب است.
استاندارد های API بنزینی برای چه خودرو هایی مناسب می باشد؟
استاندارد هایی که API برای روغن موتور ها در نظر می گیرد در هر دوره زمانی متفاوت بوده، به این ترتیب، روغن موتور های دهه ۷۰ میلادی با روغن های دهه ۹۰ از نظر ساختار و کیفیت متفاوت اند و هر کدام از آن ها پسوند ها مربوط به خود را دارند.
از آن جایی که طراحی موتور بیش تر خودرو های موجود در ایران به قبل از سال ۲۰۲۰ بر می گردد، بنابراین شاهد روغن موتور هایی با API های SG تا SN هستیم که در میان آن ها، SG قدیمی ترین و SN بروز ترین است. البته در این میان، روغن سوپر رانا با درجه SP هم موجود است که فقط مناسب موتور های توربو است.
به دلیل تنوع در طراحی موتور خودرو ها در طول زمان، برای انتخاب روغن موتور مناسب، ابتدا به دفترچه راهنمای (User Manual) خودروی خود مراجعه کنید. در این دفترچه، نوع روغن و سطح عملکرد API مورد نیاز برای موتور خودروی شما مشخص شده است. با در نظر گرفتن این اطلاعات، می توانید روغن موتور مناسب را خریداری کنید.
کد های API برای خودرو های دیزلی:
CA:
برای موتور های دیزلی غیر سنگین یا سبک مدل های 1940 تا 1950. (از رده خارج شده)
CB:
برای موتور های دیزلی سبک مدل های 1949 تا 1960 که از سوخت با گوگرد بالا استفاده می کنند. (از رده خارج شده)
CC:
این کد استاندارد دارای مواد افزودنی پاک کننده و مواد ضد خوردگی، به منظور استفاده در موتور های دیزلی سبک ساخت سال 1961 به بعد. (از رده خارج شده)
CD:
شامل مواد افزودنی ضد خوردگی، ضد سایش و پاک کننده، برای موتور های دیزلی سوپر شارژ و با سوخت حاوی گوگرد بالا. (از رده خارج شده)
CD-2:
برای موتور های دو زمانه طراحی شده در سال 1987. (از رده خارج شده)
CE:
برای موتور های دیزلی سنگین سوپر شارژ و توربو شارژ مدل های 1980 تا 1987 که می تواند جایگزین روغن های CC و CD شود. این رده بندی برای موتور هایی که با سرعت پایین و بار زیاد کار می کنند، طراحی شده است. (از رده خارج شده)
CF:
روغن موتور تک درجه ای برای موتور های دیزلی سنگین سوپر شارژ و توربو شارژ معرفی شده در سال 1984 که می تواند جایگزین روغن CD شود. (از رده خارج شده)
CF-2:
برای موتور های دیزل دو زمانه معرفی شده در سال 1994 که می تواند جایگزین CD-II شود. (از رده خارج شده)
CF-4:
روغن موتور چند درجه ای برای موتور های دیزلی سنگین سوپر شارژ و توربو شارژ مدل 1990که این بالا ترین رده بندی برای موتور های دیزلی با دور بالا است. (از رده خارج شده)
CG-4:
مشابه CF-4، اما برای مدل های 1995 و برای استفاده با سوخت هایی که کمتر از 0.5% گوگرد دارند. (از رده خارج شده)
CH-4:
برای موتور های دیزلی سنگین سوپر شارژ و توربو شارژ مدل 1998که این رده بندی برای موتور های دیزلی با دور بالا مناسب است.
CI-4:
برای موتور های چهار زمانه سبک، متوسط و سنگین، این روغن مخصوص موتور های دیزلی سبک، متوسط و سنگین با قابلیت کاهش اکسید های نیتروژن تا 50% با استفاده از گاز های خروجی خنک شده از اگزوز به عنوان جایگزین اکسیژن است. این روغن برای مقابله با اسید های حاصل از NOX، دارای قابلیت ذخیره بالاتری است.
CJ-4:
معرفی شده در سال 2006 که برای موتور های چهار زمانه با دور بالا مناسب است. این روغن موتور برای برآورده کردن استاندارد های آلایندگی یورو 4 و 5 طراحی شده است. روغن های API CJ-4 از حد معیار های عملکردی CI-4 PLUS ، CI-4 ، CH-4 ، CG-4 و CF-4 فراتر رفته و می توانند به طور موثر موتور هایی را که به این نوع API نیاز دارند، روغن کاری کنند.
استاندارد های API دیزلی برای چه خودرو ها یا ماشین آلاتی مناسب می باشد؟
API روغن موتور های دیزلی نیز بسیار شبیه به رتبه بندی روغن موتورهای بنزینی است، با این تفاوت که، حرف اول C است و در ادامه آن بقیه حروف های لاتین می آیند که نشان دهنده تکنولوژی ساخت روغن و دهه ای است که طراحی و فرآوری شده است.
در حالی که در برخی از موتور ها می توانید از روغن موتور با کیفیت بالاتر از حد توصیه شده استفاده کنید، استفاده از روغن موتور با کیفیت پایین تر در موتور های با کارایی بالا هرگز مجاز نیست. روغن موتور های با رده بندی 4API CI-، 4CI- PLUS، 4CJ-، 4CK- و 4CH- از کیفیت بسیار بالایی برخوردار هستند و برای موتور های خاصی طراحی شده اند. به همین دلیل، استفاده از این روغن ها در موتور هایی که برای آن ها طراحی نشده اند ممکن است به عملکرد موتور آسیب برساند.
استاندارد اروپایی سطح کیفی روغن موتور ACEA
مخفف انجمن خودرو سازان اروپا (European Automobile Manufacturers Association) است. این انجمن، برای روغن موتور ها، استانداردی را تعریف کرده که به شما کمک می کند تا روغن مناسب برای خودروی خود را انتخاب کنید. برای تشخیص روغن موتور دارای استاندارد ACEA ، باید نماد ACEA و در کنار آن حروف انگلیسی A تا E و اعداد 1 تا 8 را روی بطری آن ببینید.
- حرف A: برای خودرو های بنزینی
- حرف B: برای خودروهای دیزلی سبک
- حرف C: برای خودرو های بنزینی و دیزلی سازگار با مبدل کاتالیست
- حرفE: برای خودرو های دیزلی سنگین
اعداد: نشان دهنده سطح عملکرد روغن موتور هستند. هر چه عدد بالا تر باشد، کیفیت روغن بهتر است.
اهداف استاندارد های ACEA به شرح زیر است:
بهبود عملکرد و کارایی موتور: استاندارد های ACEA با تعیین الزامات کیفی برای روغن موتور ها، به منظور افزایش طول عمر موتور، کاهش مصرف سوخت و ارتقای عملکرد کلی آن تدوین شده اند.
کاهش آلایندگی: این استاندارد ها با تشویق استفاده از روغن موتور های با کیفیت که آلایندگی کم تری تولید می کنند، به حفاظت از محیط زیست کمک می کنند.
سازگاری با نیاز های مختلف: استاندارد های ACEA با در نظر گرفتن تنوع موتور ها و شرایط کارکردی مختلف، در سطوح مختلف ارائه می شوند تا برای طیف وسیعی از خودرو ها مناسب باشند.

کد های ACEA برای خودرو های بنزینی و دیزلی:
استاندارد های روغن موتور ACEA به دو دسته کلی A/B و C تقسیم می شوند:
A/B:
این دسته برای روغن موتور های بنزینی و دیزلی سبک (سواری و وانت) طراحی شده است.
A1/B1:
در موتور های دیزلی و بنزینی که با طراحی قدیمی تر و سیستم های کنترل آلایندگی ساده تر ساخته شدند، مناسب است.
A3/B3:
برای موتور های بنزینی و دیزلی مدرن با سیستم های کنترل آلایندگی پیچیده تر و مبدل های کاتالیستی مناسب است.
A4/B4:
برای موتور های بنزینی و دیزلی با عملکرد بالا و دور موتور بالا مناسب است.
A5/B5:
برای موتور های بنزینی و دیزلی مدرن با مصرف سوخت کم و آلایندگی پایین مناسب است.
C:
این دسته برای روغن موتور های دیزلی سنگین ( کامیون و اتوبوس ) طراحی شده است.
C1 :
برای موتور های دیزلی مجهز به سیستم DPF (فیلتر ذرات دیزلی) و SCR (کاهش کاتالیستی انتخابی) مناسب است.
C2:
برای موتور های دیزلی با عملکرد بالا و آلایندگی پایین مجهز به DPF و SCR مناسب است.
C3:
برای موتور های دیزلی مدرن با مصرف سوخت کم و آلایندگی پایین مجهز به DPF و SCR مناسب است.
C4:
برای موتور های دیزلی با عملکرد بالا و آلایندگی بسیار پایین مجهز به DPF و SCR مناسب است.
E4/E7:
برای موتور های دیزلی بدون DPF و SCR مناسب است.
استاندارد های ACEA برای چه خودرو ها یا ماشین آلاتی مناسب می باشد؟
انتخاب روغن موتور مناسب با استاندارد ACEA برای خودروی شما، به عوامل مختلفی از جمله نوع موتور، سال ساخت خودرو، سیستم های کنترل آلایندگی و شرایط کارکرد بستگی دارد. همیشه به دفترچه راهنمای خودروی خود مراجعه کنید و از روغن موتوری استفاده کنید که توسط سازنده خودرو برای آن مدل خاص توصیه شده است. برای موتور های بنزینی از روغن های دسته A/B و برای موتور های دیزلی از روغن های دسته C استفاده کنید. برای خودرو های جدید تر از روغن های با سطوح کیفی بالا تر استفاده کنید.
اگر خودروی شما مجهز به DPF یا SCR است، از روغن موتوری استفاده کنید که با این سیستم ها سازگار باشد. اگر در شرایط سخت آب و هوایی یا رانندگی پر فشار کار می کنید، از روغن موتوری با سطوح کیفی بالاتر استفاده کنید.
روغن موتور با کیفیت، از سایش و خوردگی قطعات موتور جلوگیری می کند و به افزایش طول عمر آن کمک می کند. روغن موتور مناسب با ویسکوزیته صحیح، می تواند به کاهش مصرف سوخت و بهینه سازی عملکرد موتور کمک کند. نام شرکت هایی که در حال حاضر عضو استاندارد ACEA هستند به شرح زیر است:
بی ام و، فولکس واگن، جنرال موتورز ، فورد، مرسدس بنز، وولو، پورشه، رولز رویس، فیات، رنو و اسکانیا.
استاندارد سطح کیفی روغن موتور ILSAC:
ILSAC (International Lubricant Standardization and Approval) مخفف سازمان بین المللی استاندارد سازی و تأیید روانکننده ها است که یکی دیگر از مهم ترین استاندارد های روغن موتور شناخته می شود.
این سازمان از سال ۱۹۹۴ توسط نمایندگان انجمن های خودرو سازان آمریکایی و ژاپنی تأسیس شد و مشخصات روغن را عمدتاً برای خودرو های آسیایی و آمریکایی صادر می کند. استاندارد های روغن این سازمان بر اساس استاندارد API و با تمرکز بر روی موتور های بنزینی است. استاندارد هایی که در حال حاضر توسط این شرکت مورد استفاده قرار می گیرند GF-5 و GF-6 بوده که به 6A و 6B تقسیم می شوند.

کد های ILSAC برای خودرو های بنزینی و دیزلی:
ILSAC GF-1:
این استاندارد در سال 1990 ایجاد و در سال 1992 ارتقا یافت. این استاندارد به حداقل نیاز برای روغن مورد استفاده در خودرو های آمریکایی و ژاپنی تبدیل شد و نشان می داد که مطابق با API SH و الزامات Energy Conserving II (EC-II) است.
ILSAC GF-2:
در سال 1996 برای جایگزینی GF-1 تأسیس شد و الزام دارد که روغن مطابق با الزامات API SJ و EC-II باشد. این استاندارد الزامات سخت گیرانه تری را برای میزان فسفر، عملکرد در دمای پایین، رسوبات در دمای بالا و کنترل کف تعیین کرد.
ILSAC GF-3:
این استاندارد که نیازمند روغن برای مطابقت با الزامات API SL و EC-II است، با پارامتر های بهبود یافته در رابطه با اثرات بلند مدت بر سیستم آلایندگی خودرو، بهبود مصرف سوخت و بهبود عملکرد روغن در برابر تبخیر، کنترل رسوب و گرانروی معرفی شد. همچنین به کاهش تجزیه افزودنی ها و کاهش نرخ مصرف روغن در طول عمر مفید روغن نیاز دارد.
ILSAC GF-4:
این استاندارد مشابه دسته خدمات API SM است، اما نیازمند یک تست اضافی مصرف سوخت (ASTM D6837) است.
ILSAC GF-5:
این استاندارد در اکتبر 2010 برای خودرو های مدل 2011 و قبل از آن معرفی شد و برای ارائه محافظت بهتر از رسوبات در دمای بالا برای پیستون ها و توربو شارژر ها، کنترل لجن سفت تر، بهبود مصرف سوخت، سازگاری بهتر با سیستم کنترل آلایندگی، سازگاری با درز گیر و محافظت از موتور هایی که با سوخت های حاوی اتانول کار می کنند، طراحی شد.
ILSAC GF-6:
این جدید ترین مشخصات ILSAC است که به دو زیر مجموعه GF-6A وGF-6B تقسیم می شود. GF-6A کاملاً با GF-5 سازگار است و صرفه جویی بهتر در مصرف سوخت، محافظت بهتر از موتور، بهبود عملکرد و حفظ دوام را ارائه می دهد. GF-6B عملکردی مشابه GF-5 ارائه می دهد، اما به روغن های با ویسکوزیته پایین تر اجازه می دهد تا از مزایای صرفه جویی در مصرف سوخت ارائه شده توسط گرید ویسکوزیته جدید استفاده کند.
استاندارد های ILSAC به طور مداوم برای پاسخگویی به تقاضای متغییر صنعت، در حال تکامل هستند. GF-6 طوری طراحی شده است که مصرف سوخت بهتر، قابلیت های موتور پیشرفته، پیش اشتعال در سرعت کم (LSPI) و حفاظت از سایش زنجیر تایم را فراهم کند و در عین حال تمیزی پیستون را بهبود بخشد.
LSPI می تواند باعث ایجاد فشار بیش از حد در سیلندر های موتور شود که منجر به آسیب دائمی و خرابی های غیر قابل جبران موتور شود. بنابراین، این حفاظت برای موتور های توربو شارژ از اهمیت قابل توجهی برخوردار است.
استاندارد های ILSAC برای چه خودرو ها یا ماشین آلاتی مناسب می باشد؟
نقش ILSAC در صنعت روغن موتور اساسی است. این سازمان به پر کردن شکاف بین تولیدکنندگان روغن موتور و خودرو سازان کمک میکند و اطمینان می دهد که روغن های خودرو نیاز های خاصی را برآورده می کنند که به عملکرد و طول عمر وسایل نقلیه کمک می کند.
اطمینان حاصل کنید که روغن موتوری که انتخاب می کنید مطابق یا فراتر از الزامات سازنده وسیله نقلیه شما باشد تا سلامت و عملکرد بهینه موتور را حفظ کند. همیشه به طور مرتب سطح روغن موتور خود را بررسی کنید و در صورت نیاز آن را اضافه کنید.
دارندگان وسایل نقلیه باید به دفترچه راهنما خود مراجعه کنند. روغن ها ممکن است بیش از یک سطح عملکرد داشته باشند. همچنین باید روغن موتور خود را طبق برنامه تعویض کنند و از روغن موتور با کیفیت بالا استفاده کنند که مطابق با استاندارد های ILSAC نیز باشد.
برای موتور های بنزینی، آخرین استاندارد های ILSAC شامل ویژگی های عملکردی دسته های قبلی است و می تواند برای سرویس موتور های قدیمی تر که در روغن های دسته های قبلی توصیه می شدند، مورد استفاده قرار گرفته شوند.
استاندارد سطح کیفی روغن موتور MIL-L:
سطح کیفی MIL-M می تواند از مشخصه ای به مشخصه دیگر به طور قابل توجهی متفاوت باشد. مهم است که مشخصه MIL-M مناسب را برای کاربرد خاص خود انتخاب کنید. اگر در بررسی سطح کیفی MIL-M مشکل دارید، باید با یک متخصص مشورت کنید. در ادامه کد های MIL-M برای موتور های بنزینی و دیزلی را بررسی می کنیم.

کد های MIL-L برای خودرو های بنزینی و دیزلی
کلمه MIL-L مخفف MILitary Lubricant روغن موتور و روانکار های مربوط به کاربرد های نظامی می باشد. برخی از سطوح کیفی این استاندارد عبارت است از:
MIL-L-2104A:
یک مشخصات نظامی منسوخ شده برای روغن موتور احتراق داخلی است. این نوع روغن قبلاً برای روانکاری موتور های دیزلی در تجهیزات نظامی استفاده می شد. با این حال، این روغن با MIL-L-2104B جایگزین شده است که عملکرد بهتری ارائه می دهد. برخی از مالکان ناوگان هنوز از MIL-L-2104A برای تجهیزات قدیمی تر و کم اهمیت تر استفاده می کنند. با این حال، استفاده از روغن های مدرن تر مانند MIL-L-2104B به طور کلی توصیه می شود، زیرا این روغن ها حفاظت بهتری از موتور را ارائه می دهند.
MIL-L-2104B:
مشخصات روغن موتور نظامی MIL-L-2104B با سطح عملکرد API CC، منسوخ شده و جایگزین آن MIL-L-46152 شده است. با این حال، هنوز به طور گسترده به عنوان یک استاندارد در صنعت استفاده می شود. برخی از تجهیزات قدیمی تر ممکن است با روغن های جدید تر مطابقت نداشته باشند و استفاده از MIL-L-2104B می تواند به جلوگیری از مشکلات عملکردی کمک کند.
روغن های MIL-L-2104B معمولاً ارزان تر از روغن های MIL-L-46152 هستند، که می تواند برای اپراتور های تجهیزات با بودجه محدود جذاب باشد. روغن های MIL-L-2104B ممکن است در برخی مناطق به راحتی در دسترس باشند، در حالی که روغن های MIL-L-46152 ممکن است کمیاب تر باشند.
MIL-L-46152D:
یک مشخصات نظامی ایالات متحده برای روغن موتور است که برای استفاده در موتور های بنزینی و دیزل با کارکرد متوسط طراحی شده است. منسوخ شدن به معنای این است که این مشخصات دیگر فعال نیست و روغن های جدید باید مطابق با MIL-L-46152D باشند. این روغن الزامات موتور های بنزینی و موتور های دیزل با کارکرد متوسط را برآورده می کند.
MIL-L-2104C:
منسوخ شده و با MIL-L-2104C جایگزین شده است. مشخصات این روغن اساساً همان مشخصات سری 3 است که توسط شرکت تراکتور کاترپیلار تدوین شده است.
MIL-L-2104C:
این استاندارد برای روغن موتور های دیزلی و بنزینی در نظر گرفته شده است. سطح عملکرد API آن CD است. این استاندارد منسوخ شده و با MIL-L-2104D جایگزین شده است. MIL-L-2104D شامل کامیون های سنگین جدید، تانک ها و سایر وسایل نقلیه نظامی تاکتیکی می شود. همچنین سطح عملکرد موتور بنزینی بین API SC و SD را پوشش می دهد.
MIL-L-2104D:
این استاندارد منسوخ شده و با MIL-L-2104E جایگزین شده است. این استاندارد شامل الزامات تست موتور جدید و تجدید نظر در درجه های ویسکوزیته قابل تایید است. عملکرد موتور بنزینی بین API SD و SE است. این استاندارد برای موتور های بنزینی طراحی شده است. این استاندارد شامل الزاماتی برای عملکرد موتور، سایش، رسوبات و حفاظت از خوردگی است.
MIL-L-2104E:
MIL-L-2104E دیگر یک استاندارد فعال نیست. MIL-L-2104F جایگزین آن شده و از تست های جدید تری استفاده می کند. الزامات عملکرد موتور بنزینی برای MIL-L-2104E و MIL-L-2104F یکسان است.
MIL-L-2104F:
MIL-L-2104F جایگزین MIL-L-2104E می شود و شامل تست های زیر است:
Sequence IIIE و L-38 و Caterpillar 1K و Detroit Diesel 6V92TA و Mack T-7
در حال حاضر، هیچ دسته API به طور کامل الزامات این مشخصات نظامی را برآورده نمی کند.
استاندارد های MIL-L برای چه موتور ها یا ماشین آلاتی مناسب می باشد؟
استاندارد های MIL-L مجموعه ای از مشخصات هستند که توسط وزارت دفاع ایالات متحده (DoD) برای روان کننده های موتور ایجاد شده اند. این استاندارد ها برای موتور های مختلفی در کاربرد های نظامی و غیر نظامی استفاده می شوند، از جمله:
موتور های هواپیما: MIL-L
روغن های موتور هواپیما را پوشش می دهد که برای استفاده در موتور های پیستونی و جت طراحی شده اند. این روغن ها باید الزامات عملکردی را برای دما، فشار و بار های شدید برآورده کنند.
موتور های خودرو: MIL-L
روغن های موتور خودرو را پوشش می دهد که برای استفاده در خودرو های نظامی و غیر نظامی طراحی شده اند. این روغن ها باید الزامات عملکردی را برای محافظت از موتور در برابر سایش، خوردگی و رسوبات برآورده کنند.
موتور های دیزل: MIL-L
روغن های موتور دیزل را پوشش می دهد که برای استفاده در موتور های دیزل در کاربرد های مختلف، از جمله تجهیزات کشاورزی، ساختمانی و دریایی طراحی شده اند. این روغن ها باید الزامات عملکردی را برای محافظت از موتور در برابر سایش، خوردگی و رسوبات، و همچنین کنترل دود و انتشار گاز های گلخانه ای برآورده کنند.
موتور های تجهیزات هیدرولیک: MIL-L
روغن های هیدرولیک را پوشش می دهد که برای استفاده در سیستم های هیدرولیک در تجهیزات مختلف، از جمله ماشین آلات ساختمانی، تجهیزات کشاورزی و بالابر ها طراحی شده اند. این روغن ها باید الزامات عملکردی را برای پایداری حرارتی، حفاظت از خوردگی و کنترل سایش برآورده کنند.
نوع خاص موتور و کاربرد آن تعیین می کند که کدام استاندارد MIL-L مناسب است. به عنوان مثال، موتور هواپیما به روغن موتور متفاوتی نسبت به موتور خودرو نیاز دارد. مهم است که از روغن موتور مناسب برای موتور خود استفاده کنید تا از عملکرد و عمر مفید آن اطمینان حاصل کنید.
علاوه بر کاربرد های ذکر شده در بالا، استاندارد های MIL-L گاهی اوقات در کاربرد های غیر نظامی، مانند موتور های صنعتی و موتور های ژنراتور استفاده می شود. این روغن ها به دلیل عملکرد بالا و قابلیت اطمینان در شرایط سخت شناخته شده اند.
در این جا چند نمونه از استاندارد های MIL-L رایج آورده شده است:
- MIL-L-2104: روغن موتور هواپیما برای موتور های پیستونی
- MIL-L-46152: روغن موتور هواپیما برای موتور های جت
- MIL-L-2710: روغن موتور خودرو برای موتور های بنزینی
- MIL-L-45177: روغن موتور دیزل برای کاربرد های عمومی
- MIL-L-50172: روغن هیدرولیک برای سیستم های هیدرولیک
استاندارد سطح کیفی روغن موتور SAE:
SAE یکی از فاکتور های مهم دیگر در انتخاب روغن موتور است و نشان دهنده غلظت روغن موتور می باشد. شاخص ویسکوزیته، معیاری برای سنجش غلظت روغن موتور است. با استفاده از این شاخص می توانیم بفهمیم که روغن موتور تا چه حد می تواند در شرایط مختلف آب و هوایی و با توجه به نوع کارکرد موتور، عملکرد مطلوبی داشته باشد.
شاخص SAE بر روی بطری روغن موتور برای مثال بهصورت SAE 5W40 آورده شده است که عدد قبل از حرف W نشان از گرانروی روغن موتور داشته و هر چقدر این عدد کوچک تر باشد، یعنی به عدد صفر نزدیک تر باشد، نشان دهنده این است که روغن موتوری که انتخاب کرده اید، رقیق تر است و یا به عبارتی دیگر گرانروی پایینی دارد. در فصل سرد زمستان هر چقدر این عدد به صفر نزدیک تر باشد برای خودرو بهتر است، زیرا خودرو به راحتی استارت خواهد خورد.
عدد دوم بعد از حرف W نیز نشان از غلظت روغن موتور در درجه حرارت بالا دارد. حال هر چقدر این عدد بزرگ تر باشد، غلظت روغن موتور بیشتر یا به اصطلاح سنگین تر است. این یعنی این که در دما های بالا این محصول بهتر می تواند موتور را روغن کاری و خنک نماید.
در واقع، SAE استاندارد سطح کیفی روغن موتور را تعیین نمی کند. این سازمان فقط ویسکوزیته روغن را طبقه بندی می کند که نشان دهنده غلظت یا روان کنندگی روغن در دما های مختلف است. به یاد داشته باشید که ویسکوزیته و سطح کیفی روغن موتور فقط دو عامل از چندین عاملی هستند که باید هنگام انتخاب روغن موتور مناسب برای خودرو خود در نظر بگیرید. عوامل دیگر شامل نوع موتور، شرایط رانندگی و آب و هوا است. همیشه قبل از تعویض روغن با مکانیک یا متخصص خود مشورت کنید.

نتیجه گیری کلی در رابطه با سطح کیفی روغن موتور:
همیشه از روغن موتور با درجه بندی API و ACEA توصیه شده توسط سازنده خودرو خود استفاده کنید. سطوح کیفی روغن برای اطمینان از عملکرد صحیح موتور و محافظت از آن در برابر سایش، خوردگی، رسوب و گرمای بیش از حد استفاده می شود. روغن مناسب می تواند به موارد زیر کمک کند:
- افزایش طول عمر موتور: با محافظت از قطعات موتور در برابر سایش و خوردگی.
- بهبود عملکرد موتور: با کاهش اصطکاک و افزایش کارایی.
- کاهش مصرف سوخت: با روانکاری روان موتور.
- کاهش آلایندگی: با کمک به احتراق کامل سوخت.
انتخاب روغن موتور مناسب برای خودرو شما به عوامل مختلفی از جمله نوع موتور، شرایط رانندگی و آب و هوا بستگی دارد. دفترچه راهنمای خودرو شما اطلاعات مربوط به روغن موتور مناسب را دارد. همچنین می توانید با مکانیک یا متخصص خود مشورت کنید تا در انتخاب روغن مناسب به شما کمک کنند.
امیدواریم این مقاله، کارایی و اطلاعات کافی رو در اختیارتون قرار داده باشد.

خرید روغن موتور خودرو با سطح کیفی روغن موتور مورد نظر
با خواندن این مطلب نکات مختلف در رابطه با انواع استاندارد روغن موتور های مختلف را فرا گرفتید و حال زمان آن است که روغن موتوری اورجینال و با کیفیت که مطابق استاندارد های مورد نظر شما است را خریداری نمایید. بدین منظور می توانید از روغن موتور های خودرویی با کیفیت و اورجینال شرکت اس دی اویل دیدن فرمایید.
سوالات متداول در رابطه با سطح کیفی روغن موتور
استاندارد سطح کیفی روغن موتور API چیست؟
یکی از استاندارد های روغن موتور، استاندارد API است. این واژه مخفف عبارت American Petroleum Institute بوده و استاندارد API الزامات و معیار های کیفیت آمریکایی را برای روغن موتور توصیف می کند. این به شما کمک می کند تا در انتخاب روغن موتور با اطمینان تصمیم بگیرید
استاندارد اروپایی سطح کیفی روغن موتور ACEA چیست؟
مخفف انجمن خودرو سازان اروپا (European Automobile Manufacturers Association) است. این انجمن، برای روغن موتور ها، استانداردی را تعریف کرده که به شما کمک می کند تا روغن مناسب برای خودروی خود را انتخاب کنید
استاندارد سطح کیفی روغن موتور ILSAC چیست؟
ILSAC (International Lubricant Standardization and Approval) مخفف سازمان بین المللی استاندارد سازی و تأیید روانکننده ها است که یکی دیگر از مهم ترین استاندارد های روغن موتور شناخته می شود.